„Z dniem 6 stycznia 1943 roku dla wojsk lądowych i lotniczych, a w połowie lutego dla marynarki wprowadził rząd radziecki nowe stopnie i dystynkcje wzorowane na dawniejszych tradycjach. Była to niezwykle znamienna i ważna reforma podnosząca wysoko rangę żołnierza.
Walki były w dalszym ciągu ciężkie, a powodzenie zmienne. Ale w ogólnym rachunku wojska radzieckie brały z wolna górę nad armią hitlerowską. W wyniku kampanii zimowej na przełomie 1942 i 1943 roku wojska radzieckie ponosząc niemałe straty rozbiły 112 dywizji niemieckich i przesunęły linię frontu o 600 do 700 km na zachód. Niemieckim planom operacyjnym i strategicznym przyświecała nadal jedna idea. Chodziło o zdobycie Moskwy. Przy pomocy silnych uderzeń skrzydłowych hitlerowcy usiłowali odciągnąć radzieckie odwody z głównego kierunku. Uderzenie na Stalingrad i częściowe zagarnięcie Kaukazu latem 1942 miały przede wszystkim na celu dobranie się do Moskwy, której nie można było zdobyć atakiem czołowym. O to samo chodziło i teraz, chociaż odcinki natarcia musiały już być węższe. Hitler i całe dowództwo niemieckie nie przestawali wierzyć, że zdobycie Moskwy załamie opór Rosjan i doprowadzi do ostatecznego zwycięstwa.“(15)